Αγκαλιά με τη μεγάλη νίκη ήταν η ομάδα μας λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα. Η γνωστή όμως επιπολαιότητα στα "κρίσιμα" σε συνδυασμό με τα αργά αντανακλαστικά του πάγκου ήταν ότι χρειαζόταν η Νεπτούνας για να γυρίσει το παιχνίδι και να πάρει τη νίκη από το πουθενά. Αν και η ομάδα πάλεψε το παιχνίδι και έδειξε ότι μπορούσε εύκολα να κερδίσει σήμερα η αντίδραση της στα τελευταία λεπτά του αγώνα χάλασε την όλη προσπάθεια. 

Οι Λιθουανοί ζητώντας εκδίκηση για τον διασυρμό του πρώτου γύρου μπήκαν δυνατά και έδειξαν κατευθείαν ότι σήμερα θα είναι ένα πολύ διαφορετικό παιχνίδι. Στην επίθεση έμοιαζαν ασταμάτητοι την ίδια στιγμή που και η άμυνα τους μας δυσκόλευε πάρα πολύ. Αν και προσπάθησαν να ξεφύγουν στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας χάρη σε έναν αφηνιασμένο Γουάιτ και έναν αποτελεσματικό Χάγκινς ο ΑΡΗΣ επέστρεψε από το -10 και κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο και οι 2 ομάδες κόλλησαν επιθετικά μέχρι που ο Γουότερς πήρε το όπλο του και ο ΑΡΗΣ κατάφερε μέχρι και να προσπεράσει στο σκορ. Με τους Τσούπκοβιτς και Ξανθόπουλο να δίνουν λύσεις και επιθετικά και τον Γουότερς να συνεχίζει να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ θα πήγαινε σε μια σπουδαία νίκη. Όλα αυτά μέχρι 3' περίπου πριν την λήξη και στο σημείο όπου ήμασταν στο +7 η ομάδα μας θυμήθηκε τα "κατορθώματα" της σε Αμαλοιάδα και Βερολίνο καταφέρνοντας με αλλεπάλληλα λάθη να δεχθεί μέχρι το τέλος του αγώνα ένα σερί 16-2(!!!) γνωρίζοντας μια πικρή ήττα. Ο Γουότερς όπως πάντα βραχυκύκλωσε και με το τεχνικό τιμ για πολλοστή φορά απλά να παρακολουθεί τα επαναλαμβανόμενα λάθη στο κατέβασμα της μπάλας αντί να λειτουργήσει προνοητικά και να βάλει μέσα τον Ξανθόπουλο που σήμερα ήταν εξαιρετικός. Ενώ εντύπωση προκαλεί και ότι παρά το τάιμ άουτ που πήρε ο Πρίφτης οι παίκτες μας έδειχναν στην επίθεση να μην ξέρουν τι θέλουν... Να φάνε το χρόνο; να σκοράρουν; κανείς δεν κατάλαβε, ούτε καν οι ίδιοι. Εντυπωσιακός ο Γουάιτ στο πρώτο ημίχρονο στο δεύτερο όμως ξεχάστηκε στον πάγκο και στη συνέχεια δεν μπόρεσε να προσφέρει. Καλός και ο Χάγκινς όπου και αυτός ίσως θα μπορούσε να μπει νωρίτερα στο τέλος όπου και χάθηκαν πολλά ριμπάουντ. Τραγικός ο Μακνήλ που σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι πέρα από κάποιες ασίστ έσπασε τα καλάθια με την αστοχία του... Και οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν πάλεψαν όσο μπορούσαν χωρίς όμως να καταφέρουν να κάνουν τελικά τη διαφορά.

Κανείς δεν είχε τη σημερινή νίκη δεδομένη αλλά όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι λογικά χαρακτηρίζεται το σημερινό ως τζάμπα ήττα... Το χειρότερο είναι ότι το "φαινόμενο" των τελευταίων λεπτών και της συνολικής τραγικής αντίδρασης της ομάδος δεν ήταν κάτι που έγινε για πρώτη φορά φέτος αλλά αντιθέτως είναι κάτι σαν μόνιμη κακή συνήθεια μας. Ας ελπίσουμε να ήταν η τελευταία τζάμπα ήττα με αυτόν τον τρόπο και την επόμενη φορά που ο κάθε Γουότερς πάει να "ξεφύγει" να βρεθεί κάποιος να τον ηρεμήσει... Όσο για την πρόκριση προσευχόμαστε για τα σενάρια που απομένουν και τα δίνουμε όλα την τελευταία αγωνιστική με την Αρμάνι. Έστω για την τιμή των όπλων...

ΥΓ. Με τόσο χάλια Νεπτούνας και τόσο καλή διαιτησία ήταν πραγματικά αυτοκτονία η σημερινή ήττα...

ΥΓ2. Ξαφνικά στο μυαλό μου ήρθε εκείνο το παιχνίδι με προπονητή τον Χέρμπερτ και τον Γουάσιγνκτον να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Τότε τουλάχιστον υπήρχε ένας Καλαϊτζής στον πάγκο που δεν άντεξε και σηκώθηκε και τον ξύπνησε τον κόουτς μπροστά σε ένα κατάμεστο Παλέ...